In 1796 ontdekte de Duitse arts Samuel Hahnemann een andere benadering voor het genezen van zieken. Hij noemde deze geneesmethode homeopathie(grieks voor "gelijksoortig lijden).
Hahnemann realiseerde zich dat er twee manieren zijn om een zieke te behandelen: met tegenstelde of gelijksoortige middelen. Zo kun je iemand die aan slapeloosheid lijdt een gewoon slaapmiddel geven; dit kalmeert het te "wakkere" te "onrustige" zenuwstelsel en veroorzaakt daarmee een kunstmatige slaaptoestand. Stoppen wij echter met het slikken van deze middelen, dan zal het des te moeilijker worden de slaap te vatten. Dikwijls is het dan ook niet eenvoudig van deze middelen af te komen. In de homeopathie maakt men gebruik van "gelijksoortige" geneesmiddelen. D.w.z. dat iemand met slapeloosheid een middel krijgt, dat in grote hoeveelheden toegediend juist slapeloosheid kan veroorzaken.Het voordeel van deze middelen is, dat er geen gewenning of bijwerking optreedt en dat er door herstel van de normale lichaamsfuncties, een natuurlijke slaap optreedt.
Belangrijk daarbij is, dat men nooit een geïsoleerde klacht behandelt. Slapeloosheid of welke andere lichamelijke, psychische of geestelijke klacht dan ook, kan nooit los gezien worden van het functioneren van de hele mens. Het is daarom van belang te letten op de aanwezigheid van andere lichamelijke klachten, op de algehele energie, de eetlust, de reactie op warmte en kou, maar ook op de karakteristieke eigenschappen(impulsiviteit, verlegenheid, geïrriteerdheid, jaloezie, dominantie, het al dan niet kunnen uiten van emoties etc.), de aanwezigheid van angsten, spanningen, depressiviteit en de (on)mogelijkheid zin te geven aan het bestaan. Dit zijn allemaal zaken die bij een homeopathische patiënt van wezenlijk belang zijn: Alleen in het geval dat de klassieke homeopaat een duidelijk en volledig beeld krijgt van de persoon tegenover hem, is hij in staat een homeopathisch middel te vinden dat de lichaamsfunctie zodanig kan stimuleren dat de patiënt in staat wordt gesteld zelf met zijn klachten af te rekenen. Op deze manier te werken vergt veel tijd, energie en vooral deskundigheid. Dat is één van die redenen dat er in de twee eeuwen dat de homeopathie bestaat, voortdurend pogingen zijn ondernomen de oorspronkelijke principes op een eenvoudige manier toe te passen. Zo ontstond bijvoorbeeld de klinische homeopathie waarin men de behandeling richt op een enkel orgaan of orgaansysteem of een bepaalde ziekte. In onze tijd is vooral de complexhomeopathie bekend, een vorm van klinische homeopathie, waar bij men verschillende homeopathische middelen met elkaar vermengt tot een zgn. complexmiddel. Om verwarring te voorkomen is men de oorspronkelijke homeopathie-gericht op de behandeling van de hele mens- de klassieke homeopathie gaan noemen.
Een deskundig klassiek homeopaat is in staat uit de talloze homeopathische middelen juist dat middel te vinden dat past bij uw constitutie, dat gelijksoortig is aan het totaal van uw klachten. Zoals gezegd heeft de klassiek homeopaat hier veel informatie voor nodig. Het eerste consult bestaat daarom uit een gesprek waarin als regel één à anderhalf uur voor wordt uitgetrokken. In dit gesprek zal de klassiek homeopaat aan de hand van vragen zoveel mogelijk informatie over de algehele gezondheids toestand proberen te krijgen. Hoe meer informatie u in staat bent te geven, hoe meer u de klassieke homeopaat bij zijn geneesmiddelkeuze helpt. Verder wordt van u verwacht dat u zich gedurende de behandelingsperiode onthoudt van een aantal zaken die de werking van het homeopathisch middel kunnen tegengaan. Met name gaat het hierbij om cafe•ne houdende producten(koffie, cola, sterke thee), mentholhoudende producten(pepermunt, tandpasta, kauwgum etc.) en soms indien mogelijk bepaalde medicijnen.
Wanneer een homeopathisch middel heel precies bij uw klachtenbeeld past, kan er een zeer snelle genezing optreden. De tijd die het genezingsproces vraagt is echter niet alleen afhankelijk van de keuze van het homeopathische middel. Ook de aard van de klachten, de leeftijd, medicijngebruik in het verleden en de eigen vitaliteit of levenskracht bepalen voor een groot deel de duur van de behandeling en de vooruitzichten op genezing. Zo zullen acute klachten heel snel door een homeopathisch middel kunnen verbeteren; chronische aandoeningen vergen meer tijd. Je kan zien door bijvoorbeeld een geringe verbetering van de hoofdklacht (bijv. iets minder reumatische pijn) of door het minder frequent optreden van de hoofdklacht (bijv. vermindering van het aantal astma aanvallen) dat het genezings proces op gang komt. "Let wel dat in het begin van de behandeling een zogenaamde beginverergering kan optreden en dat dus de klachten juist toenemen". Belangrijk hierbij is dat men zich ook op het emotioneel gebied beter gaat voelen en dat de energie toeneemt. Ook kan het gebeuren dat klachten naar een minder ernstig niveau verschuiven of dat er terugkeer van oude klachten is. Dit zijn allemaal tekenen die erop wijzen dat het genezingsproces in gang is gezet. Hoewel volledige genezing dan nog veel tijd kan vragen dient men toch steeds een stapje verder te komen.
Gezien de moeilijkheidsgraad van het afstemmen van het middel op de persoon en zijn geestelijke en lichamelijke gesteldheid is zelfmedicatie in het algemeen niet aan te raden. Het is vaak moeilijk bij je zelf te bepalen of het genezingsproces de goede kant op gaat en zou het ook wel kunnen gebeuren dat je alleen maar de klachten onderdrukt.
Wilt u meer weten over de klassieke homeopathie, dan zijn er twee boekjes die uitgebreide en goede informatie geven.